تدریس خصوصی ریاضی ابتدایی و متوسطه اول
 
نویسندگان
لینک های مفید

سیرۀ عبادی پیامبر (صلی الله و علیه و آله)

دربارۀ  ‌نمازِ پیامبر و ائمه (علیهم السلام)  کتاب‌های مستقلی تألیف شده و صدها حدیث دربارۀ سیرۀ ایشان به دست ما رسیده است. در اکثر کتاب‏های حدیثی، بابی از کتاب به سیرۀ عبادی معصومان (علیهم السلام)  اختصاص یافته است. همان طور که می‌دانیم، نمازِ شب بر پیامبر اسلام (صلی الله و علیه و آله)  واجب بوده است. 

نماز معصومان (علیهم السلام) و الهام گرفتن ایشان

سیرۀ عبادی پیامبر (صلی الله و علیه و آله)

دربارۀ  ‌نمازِ پیامبر و ائمه (علیهم السلام)  کتاب‌های مستقلی تألیف شده و صدها حدیث دربارۀ سیرۀ ایشان به دست ما رسیده است. در اکثر کتاب‏های حدیثی، بابی از کتاب به سیرۀ عبادی معصومان (علیهم السلام)  اختصاص یافته است. همان طور که می‌دانیم، نمازِ شب بر پیامبر اسلام (صلی الله و علیه و آله)  واجب بوده است. در سوره‌های «مدثّر» و «مزّمل» فرمان نمازِ شب بر پیغمبر فرود آمده است. پیامبر گرامی اسلام (صلی الله و علیه و آله)  فرمود: گرسنه با غذا سیر و تشنه با آب سیراب می‌شود، اما من از نماز هرگز سیر و سیراب نمی‌شوم.1 ایشان عطش و تشنگی خاصی دربارۀ نماز داشتند. از همسران پیامبر (صلی الله و علیه و آله)  روایت شده: وقتِ نماز که می‌رسید، رنگ از رخش می‌پرید و هیجان و حالتی پیدا می‌کرد که نه او ما را می‌شناخت و نه ما حضرت را.2 ایشان به ‏قدری نماز می‌خواند که آیه نازل شد:‏ ﴿مَا أَنزَلْنَا عَلَیْك الْقُرْءَانَ لِتَشقَی.3‌ خودشان را به رنج می‌انداختند و‌ بسیار در پیشگاه خداوند می‌ایستادند و از ایشان سؤال می‌کردند: یا رسول‏الله! شما که معصوم هستید و خداوند وعدۀ بهشت را به شما داده است، چرا این‏قدر عبادت می‏کنید؟ می‏فرمودند: «أفلا أکون عبداً شکوراً»؛4 (آیا بندۀ ‌سپاسگذاری نباشم؟!). پیامبر (صلی الله و علیه و آله)  شیفتۀ نماز بود، حتی در آخرین روزهای عمرش می‌فرمود: زیر کتف‌هایم را بگیرید و به مسجد ببرید، تا نماز را به جماعت بخوانم.

دعوت خانواده به نماز

هنگامی که آیۀ ﴿وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَیْها؛5 (خانواده‏ات را به نماز سفارش کن و بر این کار شکیبا باش!) نازل شد، شش ماه یا نُه ماه هر روز صبح به خانۀ ‌دخترش  می‌رفت و می‌فرمود: «الصلاة الصلاة یرحمکم اللّه»؛6 (بشتابید به سوی نماز، بشتابید به سوی نماز، خداوند رحمتش را شامل حالتان کند). ایشان جوان‌ها را بسیار و به‏ طور خاص، به نماز سفارش می‌فرمود. به ایشان گفتند: جوانی است که نماز هم می‌خواند و هم گناه می‌کند! فرمودند: «همان نماز او را از گناه باز خواهد داشت».7

 

1. شیخ طوسی، امالی، ص 528؛ بحارالانوار، ج 74، ص 77.

2. محجة البیضاء، ج 1، ص 350.

3. طه: 2.

4. تفسیر کنز الدقائق و بحرالغرائب، ج 10، ص 468.

5. طه: 132.

6. تفسیر کنزالدقائق و بحرالغرائب، ج 8، ص 377.

7. بحارالانوار (چاپ بیروت)، ج 79، ص 198.


 

سیرۀ عبادی معصومین (علیهم السلام)

سیرۀ عبادی پیامبر (صلی الله و علیه و آله)  در میدان‌های جنگ

سیرۀ عبادی پیامبر (صلی الله و علیه و آله)  و‌ نمازهایی که در میدان‌های جنگ می‌خواند، گویای اهمیت نماز در نگاه ایشان است. حرکت رزمندگان نیز از مسجد شروع می‌شد. ایشان کسی را بین رزمندگان می‌گماشت تا وقتِ‌ نماز را اعلام کرده و ‌اذان بگوید و برای نماز، دیگران را از خواب بیدار کند. حضرت در میدان‌های جنگ دستور می‌داد مصلاهایی بسازند تا در آینده معلوم شود خداپرستان از این‏جا عبور کرده‌اند. به بلال می‌فرمود: «ارحنا یا بلال»؛ بلال! ما را راحت کن؛ یعنی ‌اذان بگو و وقت نماز را اعلام کن. در لحظۀ جان دادن نیز دربارۀ نماز مردم دغدغه داشتند که مبادا نماز را سبک بشمارند.1

سیرۀ عبادی امیرالمؤمنین (علیه السلام)

امیرالمؤمنین (علیه السلام)  اولین نمازگزار و اولین مسلمان بودن خودشان را افتخار می‏دانستند. ایشان عاشق نماز بود و بعضی شب‌ها تا هزار رکعت نماز می‌گزارد! وقت نماز که می‌رسید، می‌فرمود:

جاءَ وَقتُ الصَلاة وقتُ أَمَانَةٍ عَرَضْهاَ اللهُ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فأبینَ اَن یَحمِلنَها وأتَفَقنَ منها؛2 وقت نماز فرا رسیده؛ وقت همان امانتی که خدا به آسمان‌ها، زمین و کوه‌ها عرضه کرد و آن‏ها نتوانستند آن امانت را بپذیرند.

سفارش امیرالمؤمنین (علیه السلام)  به امام حسن و امام حسین(علیهم السلام)

حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام)  که مطابقِ روایت، خود محور نماز بودند، ‌در محراب عبادت به شهادت رسیدند، آن هم بعد از این‏که به بام مسجد رفت و ‌در ماه رمضان اذان گفت و سپس خوابیده‌ها را بیدار کرد.

امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) خواستند پدرِ ضربت خوردۀ‏شان را به خانه ببرند، حضرت فرمودند: دیگران می‏توانند مرا به خانه ببرند؛ نماز را ادامه بدهید!3

ایشان فرازی از وصیت نامۀ خود را به نماز اختصاص داده و فرمودند:

وَ اللهَ اللهَ فِی الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِینِكُمْ؛4 شما را به خدا، شما را به خدا نماز، که همانا نماز ستون دین شماست.

سیرۀ عبادی امام حسین (علیه السلام)

تمامِ زندگیِ این بزرگوار در بندگی خدا خلاصه می‌شد. ابی ‏عبدالله (علیه السلام)  ‌شب عاشورا نماز عاشقانه و عارفانه‏ای خواندند. گزارش‏گران دشمن گفته‌اند: وقتی میان خیمه‌های حسینی آمدیم، صدایی شبیه صدای زنبورهای عسل به گوش می‌رسید؛ ‌همه در حال راز و نیاز و نیایش بودند؛ بعضی در رکوع  و بعضی در سجده بودند.

صبحِ‌ عاشورا ابی‏ عبدالله (علیه السلام)  نماز را به جماعت خواندند و سپس به ایراد خطبه پرداختند. هنگامی که از مکه به راه افتادند، کسی به نام «حجاج بن مسروق» را مؤذن کاروان معرفی کردند. همۀ خطبه‌های امام در بین راه، پس از نماز‌ها برگزار شده است. اوج بندگیِ امام حسین (علیه السلام)  در ظهر عاشورا جلوه‏ گر می‏شود؛ با این‏که شاید بیش از ده نفر از یاران امام نمانده بودند،‌ نماز جماعت را اقامه فرمودند؛ البته حضرت اعلامِ آتش‏ بس فرمودند، اما دشمن به ظاهر مسلمانشان‌ قبول نکردند. با وجود این، نماز جماعت را در مقابل دشمن، با اذانی که حضرت علی اکبر (علیه السلام)  گفتند، برگزار کردند. «ابوثمامۀ صیداوی» همان کسی است که وقت نماز را اعلام می‏کند و  امام حسین (علیه السلام)  برای او این‏گونه دعا می‌کند: «خداوند تو را از نمازگزاران قرار دهد!»5

سیرۀ عبادی امام سجاد (علیه السلام)

 امام سجاد (علیه السلام)  به‌ «زینتِ عبادت‏ کنندگان» و «سرور سجده‏ کنندگان» لقب گرفته‏ اند.‌ صحیفۀ سجادیۀ امام سجاد (علیه السلام)  سیرۀ عبادی خداپرستان است.

جمعی از علویون برای جان امام سجاد (علیه السلام)  احساس خطر کردند؛ گفتند: مولاجان! با این‏ همه عبادت، به زودی از دنیا می‌روید! فرمود: عبادت من کجا و عبادتِ جدّم علی(ع) کجا!6 این‏ها رهبران ما هستند.

به خاطر سختی نماز نافله را نمی‌خوانیم، ‌نماز صبح را به جهت دشواری اول وقت نمی‌خوانیم و‌ نماز را به جماعت نمی‌خوانیم، چراکه آن‏را کار سختی تلقی می‏کنیم؛ پس هدف زندگی چیست؟ ﴿و ما خلقت الجن و الإنس إلا لیعبدون؛7 بندگی خدا. امام سجاد (علیه السلام)  گریه می‌کرد و از خدا می‌خواست شیرینیِ عبادت را به او بچشاند.

نماز اول وقت در جنگ صفین

 ابن‏ عباس، مفسر قرآن و‌ انسان فرهیخته‌ای است. او می‏گوید: در جنگ صفین دیدیم علی ابن ابی‏طالب (علیه السلام)  شمشیر می‌زند و به آسمان نگاه می‌کند. پرسیدم: یا اباالحسن! چرا به آسمان نگاه می‌کنید؟ فرمودند: «مراقبِ وقتِ نماز ظهر هستم».‌ گفتم: الآن جنگ است و نمازِ اول وقت برای شرایط عادی است. فرمود: «ابن‏ عباس! جنگ ما هم برای نماز است».8 این‏ها رهبران ما هستند.

سیرۀ امام خمینی (ره)  دربارۀ نماز

 صیاد شیرازی ـ که خدایش رحمت کند! ـ می‏گوید: در زمان جنگ، رؤسای سه قوه و فرماندهان جنگ در جماران خدمت حضرت امام رسیدیم. یکی از فرماندهان داشت گزارش جنگ را می‌داد. وسط گزارش او، امام جلسه را ترک کرد. کنار من آقای رفسنجانی حضور داشتند، از ایشان پرسیدم: چه شد؟ ایشان هم متوجه نشدند. گفتم: فکر کنم قلبِ‌ امام گرفته. آمدیم این اتاق، دیدیم امام دارد عطر می‌زند و برای نماز آماده می‌شود!

وقتی شاه فرار کرد، حضرت امام (ره)  در فرانسه بودند. خبرنگاران دور امام را گرفته بودند تا حساس‌ترین گزارش از رهبر انقلاب را به دنیا مخابره کنند.‌ حضرت امام سؤال چند خبرنگار را پاسخ دادند و بعد فرمودند: احمد! وقت نماز شده؟ و حاج‏ احمد‏ آقا گفتند: بله، الآن وقت نماز است. امام از آن صندلی پایین آمده و سراغ نمازشان رفتند. کدام سیاستمداری این کار را می‌کند؟!

سیرۀ عبادی امام رضا (علیه السلام)

امام رضا (علیه السلام)  شنیدند که جمعی از بستگانشان به دیدنشان می‌آیند.‌ ایشان برای استقبال آنان به سمت دروازۀ شهر حرکت کردند. ‌وقتِ نماز که رسید، فرمودند: باید نماز بخوانیم. گفتند: آقا! صبر کنید بستگانتان بیایند. ‌فرمودند: ما الآن موظفیم به وظیفۀمان عمل کنیم.

 یکی از رهبران گروه‌های منحرف صابئی‌ها، به نام «عمران صابئی» با امام رضا (علیه السلام)  مباحثه می‌کرد.‌ بحث به جای قشنگی رسیده بود. وقت نماز شد.‌ امام رضا (علیه السلام)  فرمود: من باید نماز بخوانم. «عمران صابئی» گفت: آقا! الآن دل من برای پذیرفتن مکتب شما نرم و آماده شده است. امام رضا (علیه السلام)  می‌دانستند که وقت نماز وسیع است، اما فرمودند: نه، ابتدا باید نمازِ اول وقت را بخوانم. نمازِ ‌اول وقت را که خواندند، خواندند و  برگشتند مباحثه را ادامه دادند. عمران هم شیعه شد و به سجده افتاد و خدا را شکر کرد از‏ این که به دست چنین شخصیتی هدایت شد.

سفارش به خواندن «زیارت آل‏ یاسین» و توجه به محتوای آن

 مقام معظم رهبری به دوستانشان، خواندن «زیارت آل‏یاسین» را بسیار سفارش می‌کنند. این زیارت، با سایر زیارت‏ها متفاوت است. در این زیارت آمده: سلام بر قنوتت،‌ سلام بر رکوعت، سلام بر تشهدت و... پس نماز، اوج خداگرایی و خداپرستیِ انسان است.

 

 

 

1. بحارالانوار (چاپ بیروت)، ج 79، ص 193.

2. تفسیرالشافی، ج 4، ص 208.

3. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار (چاپ بیروت)، ج 42، ص 283.

4. مکاتیب الائمه(علیه السلام)، ج 2، ص 255.

5. مقرم، مقتل الحسین، ص 294.

6. ناسخ التواریخ زندگانى امام باقر علیه السلام جلد 7 ص 98.

7. ذاریات:56.

8. سفینۀ البحار،ج2،ص44.




طبقه بندی: نماز، 
[ یکشنبه 22 مرداد 1396 ] [ 07:36 ب.ظ ] [ سید رضا فاطمی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :